huwelijksverwachtingen los laten mama abc blog

Huwelijksverwachtingen loslaten

Share Button

huwelijksverwachtingen los laten mama abc blog

Ik schreef al eerder over mijn verwachtingen van het huwelijk zo’n 10 jaar geleden. Ik ging er werkelijk vanuit dat we na een x aantal jaar huwelijk elkaar helemaal zouden kunnen volgen. Hoe kan dat ook anders na jaren continue samen te leven? Nou, bleek ik daar even in mis te zijn. In ons huwelijk werkt het zo niet. Dit was en is nog altijd een aanvaardingsproces voor mij. Ik moest huwelijksverwachtingen loslaten.

Verkeerde huwelijksverwachtingen

Vanaf het moment dat je geboren wordt, word je beïnvloed door alles om je heen. Misschien start dat zelfs al in de buik, geen idee. Zodra je geboren bent lig je, als het goed is, in de armen van je liefhebbende mama. Vaak is daar dan ook een papa bij, die fier aan de kant van het bed staat en je hoofdje en wang streelt. Heerlijk toch. Je mag je gekoesterd voelen in je eigen kleine wereld, die bestaat uit een mama, een papa en misschien al wat broertjes en/of zusjes.

Langzaam groei je op en het huwelijk van je ouders legt de basis van hoe jij het huwelijk ervaart. Misschien ben je wel heel close met andere getrouwde mensen en neem je dat ook voor een, al zei het kleiner, deel mee. Later, als je begint te lezen, naar films begint te kijken en een groter wereldbeeld hebt, voeg je daar nog heel wat aan toe. Voor mezelf merk ik dat boeken en films daar een grote rol in spelen, maar toch nog altijd voor het grootste deel, hoe ik het huwelijk tussen mijn ouders ervaarde.

Omgaan met niet ingevulde huwelijksverwachtingen

Dan ben je getrouwd en na een tijdje gaat die roze wolk weg, en komen er meer en meer frustraties boven. Je merkt zaken op die je voorheen niet opmerkte. Je bent een aantal jaar getrouwd en dan word je geconfronteerd met de verwachtingen die je stiekem had. Vaak is dat onbewust, maar ze komen toch bovendrijven. Het begint op te vallen dat het niet loopt zoals je gedacht had dat het ging gaan.

Je voelt een teleurstelling in jezelf maar vooral in je partner. Je begint te twijfelen. Heb je er wel goed aan gedaan om te trouwen? Hoe kan ik mijn partner veranderen? Hoe kan ik dat wel bekomen? Ik verdien dat toch? Ben ik niet goed genoeg? Ik verdien beter, ik wil beter.

Als je niet op een goede manier omgaat met die teleurstellingen kan het van kwaad naar erger gaan. Hele kleine dingen worden groter en groter. Tot je denkt aan scheiden. Ik weet niet hoe het bij jullie zit maar ik ben niet getrouwd om te scheiden. Dus ik ga er mee aan de slag. Dat is niet makkelijk, gaat niet vlug maar is wel de moeite waard.

Ik heb niet het perfecte huwelijk, noch de perfecte oplossingen. Wel ben ik al bijna 10 jaar getrouwd en samen hebben we al heel wat beleefd. We zijn er nog niet en we gaan perfectie volgens mij ook niet bereiken. Toch heb ik al veel geleerd, door te doen, te luisteren en te leven.

Huwelijksverwachtingen loslaten

Het belangrijkste, maar tevens vaak ook een van de moeilijkste zaken, is onderzoeken of het probleem voortkomt uit je partner of uit je eigen verwachtingen. Nou, hoe kan je dat nagaan? Afhankelijk van hetgeen er misloopt kan die gedachtegang anders zijn. Zelf heb ik die evolutie meegemaakt met mijn verwachting om elkaars gedachten te kunnen lezen. Weet je, ik had echt zo’n romantisch idee dat we dat na 10 jaar wel zouden kunnen. Niet letterlijk natuurlijk. Gewoon vlug weten wat de ander denkt, makkelijk stiekem elkaar tekens geven met andere mensen er bij. Zo van die dingen.

Ik weet niet precies waar dat idee ontstaan is, volgens mij uit het ‘ideale wereld’-beeld rondom ons, uit boekjes  en films. Nu, ik zat met dat idee, ik dacht met momenten, mijn man geeft niet om mij. Ik dacht dat hij het expres deed, dat hij het bewust negeerde of niet wou leren. Tot ik verder ging nadenken. Af en toe praatte ik erover met mijn man. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het praten vaak overging in een verwijten maken. Dat ligt namelijk erg gevoelig bij mij. Uiteindelijk begon mijn licht te branden, in plaats van de schuld bij de ander te leggen keek ik naar mezelf. Het zijn mijn verwachtingen. Verdien ik dan niet het allerbeste? Natuurlijk wel.

Kiezen voor je huwelijk

Ik heb de keuze gemaakt om met hem te trouwen. Ik hou van hem, soms wat meer en soms wat minder. Weet je, getrouwd zijn is telkens opnieuw kiezen voor je partner. Dat gaat soms helemaal vanzelf en soms moet je daar moeite voor doen. Dus ik begon er verder over na te denken. Het is mijn verwachting om een dergelijke verstandhouding met mijn man te hebben. Dit lukt blijkbaar niet. Wat nu? Moet ik daar de rest van mijn leven ongelukkig over zijn? Kan ik hem zomaar veranderen? Nee, natuurlijk niet. Het zou heel erg jammer zijn om dat ons huwelijk en ons leven te laten verpesten. Dat bepaalt niet of ons huwelijk geslaagd is of niet, neen het zijn enkel verwachtingen.

Dan ging ik nadenken over wat ik wel kan doen. Ik heb niet in de hand wat mijn man denkt, voelt of hoe hij verandert. Ik heb wel in de hand wat ik zelf denk en voel en kan mezelf aanpassen. Ik kan mijn verwachtingen bijstellen. Ik kan loslaten. Ja, ik kan dat allemaal. Het is niet makkelijk, het is confronterend en een werk van lange adem. Ik moet telkens opnieuw nadenken en beseffen waar het aan ligt.

Schrijf het op

Telkens opnieuw nadenken en voor ogen houden wat positief is kan helpen. Het klinkt misschien stom, maar je kan dat makkelijker maken door het volgende te doen:

  • Schrijf het probleem op, dit zal vast niet bijzonder positief zijn de eerste keer
  • Nu ga je daar heel goed over gaan nadenken. Is er een mogelijkheid dat het pure verwachtingen zijn en geen directe tekortkomingen van je partner? Omcirkel de zaken die helemaal van uit je verwachtingen voorgekomen zijn. Denk verder na over de problemen die nog zo blijven staan. Praat erover met je partner.
  • Laat alles bezinken en maak een nieuwe lijst met je verwachtingen waarbij je nog een leegte voelt en de overige problemen.
  • Denk opnieuw na over de overige problemen en omcirkel diegene dat komen door te hoge verwachtingen.
  • Maak ondertussen ook een positieve lijst. Wat doet je partner wel goed? Wat doet je partner zonder dat je het moet vragen? Wat doet je partner zonder dat je het zelfs maar verwacht of hoopt? Schrijf minstens 5 dingen op. Gaat je man werken om geld te verdienen? Smeert hij boterhammen? Doet hij ’s avonds de deuren op slot? Geeft hij je knuffels en kusjes? Draagt hij zorg voor het huis? Pompt hij je fietsband op als het nodig is? Gaat hij naar de winkel als je zelf geen zin hebt?

Door het op te schrijven kan je het vaak beter een plaats geven. Hou het lijstje goed bij en als er opnieuw een moment komt waarin je teleurstelling voelt, waarin je verwachtingen niet vervuld worden, denk dan aan het lijstje en je zal je al heel wat beter voelen.

Praat met je partner

Onthou ook dat er verdrietig om zijn niet erg is. Zorg er enkel voor dat je het je partner niet verwijt. Jij bent verantwoordelijk voor je verwachtingen, niet je partner. Als dit goed zit kan je er wel samen over praten. Sta ervoor open, doe dit bij voorkeur niet op een moment waar je zelf te emotioneel bent. Gebruik die emotionele momenten om eens goed te huilen, dat kan zeker in de armen van je partner. Praten doe je op betere momenten, momenten waar je alles helder ziet en neem er maar je lijst bij! Je kan het.

Share Button

There are 7 comments Reageer!

Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

  
Please enter an e-mail address